‘Büyük şairlerin en genciydi, hep öyle kaldı’

‘Büyük şairlerin en genciydi, hep öyle kaldı’

Türkçenin en güzel şairlerinden Ülkü Tamer’in ölümünün ardından PEN Türkiye ve Türkiye Yazarlar Sendikası birer mesaj yayımladı. PEN Türkiye’nin mesajında “Şiire virgülü eklemişti, şimdi bir virgül eksildi. Şiirin de, virgülün de boynu bükük kaldı” denildi. Cemal Süreya’nın onu şiirini “‘suçsuzluğun şiiri” diye tanımladığı hatırlatılan mesaj, “Büyük şairlerin en genciydi her zaman, hep öyle kaldı” diye devam etti. Sendikanın mesajında ise “Onu soğuk otlarının altında unutmayacağız. Baharlar içinde uyusun” ifadeleri yer aldı. Mesajların tam metni şöyle: 

PEN Türkiye: Virgülün boynu bükük

Şiire virgülü eklemişti, şimdi bir virgül eksildi. Şiirin de, virgülün de boynu bükük kaldı. Ülkü Tamer. Virgülün şairi. Türkçenin çocuğu. Türkçenin gençlerinden. Çocukluğun Türkçesi.

Böyle bir alçakgönüllülük ancak virgülde bulunur. Şiirde, başka uğraşlarında, hayatta kendini şiirin bir parçası kıldı, virgül oldu.

Virgül, şakacıdır, şendir, kendini sıradanlaştırmayı bilendir, noktaya, ünleme, noktalı virgüle yol açar, yer verir, bazen ünlem, bazen üç nokta, bazen nokta, ama en çok da soru işareti yerine geçer Ülkü Tamer’in şiirinde. Boşluk şiire nasıl dahilse, virgül de şiirin bahçesindeki çocuktur.

Cemal Süreya ‘suçsuzluğun şiiri’ demişti Ülkü Tamer şiirine. Sanki Edip Cansever de “Gökyüzü gibi bir şey bu çocukluk/hiçbir yere gitmiyor” dizelerini biraz da Ülkü Tamer için yazmış gibidir.

Büyük şairlerin en genciydi her zaman, hep öyle kaldı. Antep’ten de, çocukluktan da fazla uzaklaşmamıştı. Oysa uzun boyu, mavi kanatlı kuşları, aklı bir karış havada şiirleriyle gökyüzüne en yakın oydu. Fakat çocukluk bu ya, hepsini gökyüzünde unuttu, şiirini de orada unuttu, kedilerin, atların arkadaşı oldu.

Nietzsche’nin felsefe için ‘şenbilgi’ demesine benzer bir biçimde, Ülkü Tamer için de şiir ‘şen söz’, ‘şen yazı’ sayılırdı.

Ülkü Tamer gitti. Attila İlhan’ın dizeleriyle “Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız.”  Şimdi “Üşür ölüm bile.”

Türkiye Yazarlar Sendikası: Ülkü Tamer de sonsuzlukta…

Sevgili şairimiz, üyemiz Ülkü Tamer “Soğuk Otların Altında”da “Ama kimler ölü şimdi? /Yaşamaya başlayan kim? diye sorar ve sürdürür şiirini:

    “Bir unutuşa indirecekler bizi. Tutup bir göle indirecekler evi / Her akşam leylekler geçecek üstünden çarşılara taşınan / İlk leyleği gören haykıracak: ‘Bak, bahar geldi!”

    Bahar geldi ve şairimizi yitirdik.

    Şiirimizin  “güzel atlısı” “Ülkü Tamer’i, şiirin “uç beyi” İlhan Berk’in toprağında sonsuzluğa uğurluyoruz.

    Onu soğuk otlarının altında unutmayacağız.

    Baharlar içinde uyusun.

;

Yorum Yazın

Email adresiniz yayınlanmayacaktır.

Henüz yorum yazılmamış